van de nova
op of over het randje
‘Ik probeerde die vuist te ontwijken’
Niet iedere cliënt of tegenpartij neemt een tegenvallend resultaat even kalm op. Steeds vaker worden advocaten geconfronteerd met hoogoplopende emoties, die soms kunnen uitmonden in agressie en zelfs bedreiging. Advocaat arbeidsrecht, huurrecht en strafrecht Fred van Rossem vertelt wat hem is overkomen, wat dat met hem heeft gedaan en welke maatregelen hij heeft genomen.
De situatie
‘Ik bezocht een cliënt in de penitentiaire inrichting (PI) in Vught. Een man die ik al vaker had gezien. De gesprekken vinden plaats in een consultatiekamer die hermetisch wordt afgesloten. Ik ga de ruimte in en loop om het tafeltje heen, de noodknop zit aan mijn rechterkant op de muur. De cliënt wordt binnengebracht, de bewaker doet de deur dicht en de cliënt komt meteen op mij aflopen. Eerst dacht ik nog dat hij een hand kwam geven, maar hij balde zijn vuist om mij te gaan slaan.’
Mijn reactie
‘Ik probeerde die vuist te ontwijken. Ik bolde mijn rug zodat hij mij niet zou raken. Maar hij begon op mijn hoofd te slaan en sprong op mijn nek. Het ging hard, er zat geen rem op. Ik dacht alleen maar: hoe kom ik bij die knop? Hij merkte dat en wilde mij natuurlijk niet bij die knop hebben. Ik had een afspraak van een uur. Als ik niet bij die knop kon komen en er was niemand in de buurt dan had ik een gigantisch probleem. Secondelang dacht ik: het kan weleens afgelopen zijn.’
De hulptroepen
‘Nipt kon ik toch nog een druk op de knop geven. De bewaker was er snel bij. Hij stond nog bij de deur. Hij zag dat de cliënt bij het sluiten van de deur niet meteen ging zitten en vertrouwde het niet helemaal. Gelukkig maar, want ik kon deze gebeurtenis niet zien aankomen. Met deze cliënt had ik een goede verstandhouding. Hij had zich nooit agressief gedragen naar mij toe. Er is iets geweest wat hem heeft getriggerd. De directeur van de PI kwam meteen naar mij toe. Er was ook iemand van veiligheidszaken en een medisch team.’
‘Secondelang dacht ik: het kan weleens afgelopen zijn’
Het gevolg
‘Ik had een bloedend oor, een zere keel en een lichte hersenschudding. De verdediging van de man heb ik neergelegd en ik heb aangifte gedaan van mishandeling en poging tot doodslag. Ik krijg nazorg van een psycholoog, maar ik heb er nog steeds last van. Ik ben veel meer op mijn hoede. Vooral bij piketdiensten. En wat als die cliënt vrijkomt over anderhalf jaar? Ik heb van de Nederlandse orde van advocaten een noodknop gekregen. Daar ben ik blij mee. Maar eigenlijk zit ik niet meer lekker ontspannen achter mijn bureau.’
Een volgende keer
‘Wat mij betreft, krijgt iedere advocaat een mobiele zender als hij de PI bezoekt. In de vrouwengevangenis in Ter Peel krijg je als advocaat al een handmelder mee. Ik ben ook piketadvocaat. Soms moet ik een cliënt in de cel bezoeken omdat de spreekkamers vol zijn. Dat doe ik niet meer. Daar voel ik mij niet veilig.’