vak & mens

In memoriam Bart van Tuinen

Kruip in jezelf en glimlach…

Dat was de tekst van de rouwkaart die eind juni binnenkwam. Bart van Tuinen, zeer geliefd advocaat, vader en groot sportman is niet meer. Als echte strijders hebben hij en zijn gezin gevochten tegen de vreselijke ziekte die hem letterlijk het levenslicht ontnam. Fysiek ernstig beperkt, maar mentaal leek het of hij niet te breken was. Zijn veerkracht was bewonderens­waardig en voor al zijn vrienden en collega’s altijd confronterend als we weer eens aan het klagen waren over uitloop van zittingen, onwillige rechters en vervelende cliënten. Na onze vele etentjes bekroop mij vaak een gevoel van schaamte; weer fit en gezond in de auto op weg naar een zitting of naar huis en Bart die wist dat zijn einde spoedig zou naderen.

Kort voor zijn overlijden bracht Cecile hem nog naar een van zijn geliefde restaurantjes in de Jordaan, weliswaar veel te laat maar Bart verkondigde luidkeels op een vol terras: ‘Als je terminaal bent, mag je gewoon te laat komen. Jullie hebben nog tijd genoeg.’

We leerden elkaar ruim twintig jaar geleden kennen als jonge advocaten in het zogenaamde Acroniem onderzoek, het megaproces tegen 22 prominente Hells Angels. In die tijd mochten we nog op rogatoire reizen en Bart viel op door zijn uitbundige lach, zijn mooie onderkoelde humor en haarscherpe analyses. Als laatste aan de bar en ’s ochtends als eerste weer in de gym te vinden. We hebben prachtige reizen gemaakt naar de Antillen, Bali, Kuala Lumpur, Bangkok en waarschijnlijk vergeet ik nog wat exotische bestemmingen. Met zijn lange gestalte, rossige haren en prachtige pakken was hij een opvallende verschijning.

De laatste jaren werd het door zijn vele behandelingen en fysieke pijn steeds moeilijker om zich fulltime aan de strafpraktijk te wijden en hield hij zich bezig met complexe vraagstukken in de visserij, een rechtsgebied waar hij ook weer prachtige anekdotes over vertelde die getuigden van een enorme liefde voor zijn vak, zijn roeping.

Cecile en zijn lieve drie kinderen hebben hem een waardig en liefdevol afscheid gegeven waar al zijn mooie eigenschappen uitvoerig benoemd werden.

Bart, we gaan je enorm missen en hopen dat je met een grote glimlach op ons neerkijkt.

Esther Vroegh